≡ Port.mall (PL) ≡

Cierpię jak po siedmiu wokalach. Chwytając kontakt w strunie, moja praczka się rozluźnia (skorzystać); wiszę proch. Proch i pył -
utył. Cho' no' tu,
akordeonie - masz na to wywalone? Ozorek pieska. Nie stać na łzę.
Teraz widzę wyraźniej: dobre, uszate miejsca - w sam raz na bokiem siedzenie. Pomysł na puls; łódź zbudowaną z kogoś (więcej!)
słynnego.

- Cześć, a co tu robisz?
- Stepuję.

Dwie cegły połączone luźnym sznurkiem.