Obecnie o zapowiadanej od kilku lat elastycznej kartce e-papieru wciąż można tylko poczytać. Ale korzystając ze wspomnianych technik i odpowiednich programów, możemy
wybrać jedną z czterech (czy też wszystkie na raz) strategii publikacji rezultatów naszych badań. Wybór będzie zależał od rodzaju publikacji (papier czy media cyfrowe) i odbiorcy.
Po pierwsze, możemy pozostawić pracę w formie mapy myśli, którą czytelnik będzie eksplorował na ekranie własnego komputera. Oczywiste jest przy tym, że będzie to odpowiednio zmodyfikowana wersja mapy, którą wykorzystaliśmy we wcześniejszych etapach badań.
Ten sam
materiał w prosty sposób może zostać zamieniony w stronę internetową, na której poszczególne tytuły i podtytuły utworzą menu witryny, zaś leksje wypełnią przypisane im strony treścią. Całość zachowuje sieć wzajemnych połączeń, którą wcześniej zdefiniowaliśmy. Internetowej wersji pracy może również towarzyszyć mapa strony, będąca kopią stworzonej mapy myśli, która może być uzupełnieniem menu o strukturze drzewiastej.
Wybierając ten typ publikacji, trzeba pamiętać, aby poszczególne leksje nie były zbyt długie. Powinny one także być jak najbardziej integralnymi tworami, które są jedynie uzupełniane o dodatkowe informacje poprzez kolejne podstrony.
Nic nie stoi też na przeszkodzie, aby praca przybrała postać papierową. Niestety, jej konwersja do linearnej postaci jest okupiona utratą jej hipertekstowości. Tak zubożoną pracę należy uzupełnić jej elektroniczną wersją (np. poprzez umieszczenie jej w Sieci). Ta może przyjąć dwie formy: pliku zgodnego z edytorem tekstu, którego używamy, lub pliku
PDF . Różnice w wyglądzie dokumentów praktycznie są niewielkie, ale PDF jest niezależny od systemu operacyjnego oraz edytora, jakiego używamy. Poza tym PDF może zostać wyświetlony przez przeglądarkę internetową, co nie jest możliwe w przypadku dokumentu utworzonego w edytorze tekstu. Przy czym wersja elektroniczna to nie tylko jej cyfrowy zapis, ale również zachowana struktura linków i odnośników. Sam tekst pozbawiony jest już, co prawda, osobnych leksji (przybiera postać linearnego ciągu), ale dzięki menu (w PDF-ie lub widokowi planu dokumentu w edytorze tekstu) możliwa staje się nawigacja po pracy. Umieszczone w niej odnośniki pozwalają poza tym przenosić się poza nią lub przeskakiwać do zaindeksowanych w jej obrębie miejsc.
Innym możliwym rozwiązaniem, wymagającym jednak od badacza nieco większych kompetencji informatycznych, jest publikacja pracy w środowisku
Wiki , czyli jednym z najprostszych hipertekstowych systemów zarządzania wiedzą. Samo środowisko nie jest niczym nowym, o ile tylko użytkownik miał wcześniej kontakt z największą na świecie encyklopedia o nazwie Wikiepedią. Zaletą wykorzystania tego mechanizmu, poza opisanymi wcześniej atutami publikacji pracy badawczej online, jest unikalna i
nowatorska możliwość dodawania do publikacji komentarzy przez jej czytelników.
